luft@chemist.com; +48 44 307 07 33   plen

Ozonoterapia w stomatologii

Ozon w stomatologii powszechnie stosowany.

  • » bez bólu

 

  • » bez próchnicy

 

  • » bez komplikacji

 

  • » zalecana w leczeniu dzieci

 

  • » zalecana w leczeniu paradontozy

Zasada działania

W miejscu aplikacji wytwarzany jest wysoce reaktywny tlen atomowy w “stanie powstawania” (“in status nescendi”), który niszczy natychmiast gatunki prokariotyczne tzn. nie posiadające jądra komórkowego ( między innymi bakterie i wirusy ) rozkładając ich strukturę.

Według większości autorów 10-sekundowa aplikacja ozonu powoduje zniszczenie 99% bakterii, a 20-sekundowa 99,9%. Powstaje w ten sposób tzw. nisza ekologiczna, która nie sprzyja ich ponownej kolonizacji przez okres od 4 do 6 tygodni. Ozon nie jest toksyczny przy stosowaniu 0,05 ppm przez 8 godzin. W czasie ozonoterapii maksymalne stężenie ozonu w jamie ustnej wynosi 0,01 ppm.

Ozon jest formą tlenu o trójatomowej cząsteczce. Jest gazem o błękitnym zabarwieniu i charakterystycznym zapachu. W warunkach naturalnych występuje w górnych warstwach atmosfery (na wysokości 10-50 km), otaczając ziemię chroni ją przed promieniowaniem nadfioletowym. Ozon powstaje z tlenu pod wpływem wyładowań atmosferycznych i pod wpływem reakcji chemicznych zachodzących w lasach iglastych (utlenianie terpentyny). Jako pierwszy, ozon w medycynie zastosował C. Landler w 1870 roku.

Wskazania do zastosowania ozonu w stomatologii są następujące:

  • » profilaktyka próchnicy,

 

  • » wczesne zmiany próchnicowe,

 

  • » próchnica średnia i głęboka – dezynfekcja ozonem opóźnia powstawanie próchnicy wtórnej wokół wypełnień kompozytowych,

 

  • » nadwrażliwość szyjek zębowych – wzmaga działanie preparatów do remineralizacji szkliwa,

 

  • » wybielanie zębów – w procesie wybielania tkanek zębów przebarwionych wykorzystuje się silne właściwości utleniające ozonu, jednak zabieg ten można wykonywać jedynie w z ębach pozbawionych żywej miazgi,

 

  • » odkażanie kanałów korzeniowych,

 

  • » choroby infekcyjne błony śluzowej jamy ustnej – w periodontologii bakteriobójcze własności ozonu wykorzystuje się do leczenia patologicznych kieszonek przyzębnych, zaś własności wirusobójcze do leczenia aft i zmian wywołanych na błonie śluzowej i skórze przez wirusa opryszczki,

 

  • » w protetyce – możliwe jest ozonowanie filarów protetycznych, przed umieszczeniem na nich koron protetycznych, w celu zminimalizowania rozwoju próchnicy wtórnej; również przyspiesza gojenie otarć spowodowanych protezami,

 

  • » w chirurgii stomatologicznej – działanie ozonu na rany powstałe po zabiegach chirurgicznych zapobiega powikłaniom typu zakażenia pozabiegowego i sprzyja gojeniu kanki; stosuje się dezynfekcję pola operacyjnego przed i po zabiegu; przyspiesza gojenie powikłanych ran – suchy zębodół, sączące rany, przetoki ropne,

 

  • » przynosi ulgę w neuralgiach.

 

Wykorzystanie ozonu w stomatologii wynika z jego następujących właściwości fizyko-chemicznych:

  • » poprawia metabolizm zapalnie zmienionych tkanek poprzez zwiększenie ich natlenienia,

 

  • » aktywuje systemy odpowiedzi immunologicznej,

 

  • » działa niszcząco na bakterie, grzyby i wirusy; jako bardzo silny utleniacz łączy się z biomolekułami, które budują między innymi błony komórek bakteryjnych; badania wykazały, że kilkusekundowe działanie ozonu prowadzi do ustania funkcji życiowych bakterii; na ozon reagują zarówno bakterie tlenowe jak i beztlenowe; ozon łatwo oddziałuje na wielonienasycone kwasy tłuszczowe znajdujące się w otoczkach wirusów,

 

  • » działając na substancję organiczną tkanek zmineralizowanych zębów wzmaga ich zdolności remineralizacyjne; równocześnie ma zdolność “otwierania” kanalików zębinowych, dzięki czemu ułatwia dyfuzję jonów wapnia i fosforu do głębszych warstw ubytków próchnicowych.

Nasi partnerzy